حالا که تابستون تموم شده و دانش آموز قصه ما از خونه میاد بیرون و میبینه که ماه مهر از راه رسیده. بدبختیه نظام آموزشی ما اینه که دانش آموز برای اینکه به جایی برسه بایداز خوشی و سرگرمیش بگذره.(درسته که برای اینکه به هدفت برسی باید بیشتر تلاش کنی ،اما نه اینکه تمام زندگیت بشه درس) بدبختیه نظام آموزشی ما اینه که به دانش آموزان گفته میشه اگه نخونی جاتو یکی دیگه می گیره. بدبختیه نظام آموزشی ما اینه که معلم به دانش آموز نمیگه که میتونی با یه کم برنامه ریزی درست به همه ی اهدافت برسی.نمیگه که همه ی زندگیت درس نیست .چیزای دیگه ای هم هست که باید زندگی کنی.

دانش آموز برای اینکه بتونه تو یکی از سخت ترین مراحل زندگی خودش موفق باشه.داره تابستون خودشو صرف خوندن دروس مقطع اول دبیرستان میکنه.برای رسیدن به هدف باید از یک سری از چیزا گذشت مثل تابستون.. ازشرکت کردن در کلاس های آموزشی گرفته تا شرکت کردن در آزمون ها و نگاه کردن سی دی و دی وی دی های آموزشی. یعنی این قدر نظام آموزشی بده که دانش آموز مطمئن نیست بتونه تو 9ماه سال تحصیلی دروس رو یا بگیره.یعنی عدم اعتماد به معلم.نمیونیم بگیم به خودش اعتماد نداره.چون اگه اعتماد نداشت تابستونشو صرف خوندن نمیکرد. میرفت خوش گذرونی مثل 99/9999 درصد دانش آموزان دیگه.

مقطع راهنمایی هم با همه ی ابهاماتی که داشت برای دانش آموزان کم کم میگذره و نوبت به یک مرحله از مراحل سخت نظام آموزشی ایران که برای رسیدن به لباس سفیدپیش رو دارن میرسه. دانش آموز قصه ما برای اینکه زودتر برسه به آرزویی که براش دارن.قبل از شروع سال تحصیلی جدید در کلاس های تابستانه دروس مقطع اول متوسطه شرکت میکنه تا با آمادگی بیشتری اول مهر ماه سر کلاس درس حاضر بشه. یه چیزی داخل پرانتز بگم.اینم پرانتز(اینایی رو که دارین میخونین اگه نگم برای همه دانش آموزا پیش اومده ،مطمئنم برای نصفشون پیش اومده)

یکی دیگه از مراحل طاقت فرسا و مبهم نظام آموزشی ایران این مقطعه،مقطع راهنماییه.؟؟؟!! بعداز خروج از مرحله دبستان.نوبت مرحله بعد یعنی راهنماییه.12 کتاب به بچه میدن میگن اینا رو باید بخونی. هنوز مقطعیه که بچه خوشحاله از اینکه کتابای جدید بهش میدن و بایداونارو بخونه تا علمش زیاد بشه. خب باید هم خوش حال باشه برا اینکه دکتربشه باید کتاب بخونه...

دانش آموز قصه ما داره هرروز ساعت 6 صبح پا میشه از خواب تا خودشو آماده کنه تا بره مدرسه.تا دکتر بشه. وهرروز ساعتای 13 بر میگرده خونه.مامانش هم هرروزبچه شون میاد خونه با گفتن دکتر کوچولو،مدرسه خوب بود. به بچه شون روحیه می دن تا درس بخونه تا دکتر بشه . واین داستان ادامه میابد تا اینکه مقطع دبستان بچه تموم میشه و باید بره مقطع راهنمایی....

با این همه صحبت کردن و قربون بچه رفتن،بچه از خودش باور میکنه.واین جا

تازه شروع کاری هست که بچه درس می خونی برای اینکه دکتر بشه.

واینجا اولین و حتما تاثیر گذار ترین مشکل پیش رو برای بچه ی کلاس اولی

است.